Strona Główna > Marki motocykli > DKW > RT 175

DKW RT 175 – powojenna ikona, Ogłoszenia

DKW RT 175 to motocykl produkowany przez koncern Auto Union GmbH w latach 1953–1958. Model ten powstał w zakładach w Ingolstadt i stanowił istotne rozszerzenie powojennej oferty marki. Nazwa RT nawiązuje bezpośrednio do historycznego określenia Reichstyp, które stosowano już w konstrukcjach przedwojennych. Warto zauważyć, że premiera maszyny odbyła się jesienią 1953 roku podczas Międzynarodowej Wystawy Motocyklowej we Frankfurcie nad Menem. Co ciekawe, model ten błyskawicznie stał się liderem sprzedaży w swojej klasie pojemnościowej. Właśnie dlatego w połowie lat 50. niemal co drugi motocykl o pojemności 175 cm³ zarejestrowany w Niemczech nosił logo DKW. Ponadto, konstrukcja ta bazowała na sprawdzonych rozwiązaniach z mniejszych modeli RT 100 i RT 125. Z tego powodu maszyna od początku uchodziła za niezwykle dopracowaną technicznie. Jednocześnie RT 175 wypełnił lukę między lekkimi “setkami” a cięższym modelem RT 250. Bez wątpienia jest to jeden z najważniejszych symboli niemieckiego cudu gospodarczego na dwóch kołach.

Warto zauważyć, że pierwsza seria posiadała klasyczne zawieszenie teleskopowe z przodu. Jednocześnie tył maszyny oparto na sprawdzonym systemie suwakowym. Dzięki temu komfort jazdy stał na bardzo wysokim poziomie. W rezultacie, model RT 175 błyskawicznie podbił serca niemieckich kierowców. Ponadto, konstrukcja ta była stale udoskonalana przez inżynierów.

Ewolucja modelu S i nowoczesny wahacz

Nowy etap rozwoju serii nastąpił we wrześniu 1955 roku. Właśnie wówczas na rynku zadebiutowała ulepszona wersja oznaczona symbolem RT 175 S. Należy podkreślić, że litera „S” oznaczała nowoczesny wahacz w tylnym zawieszeniu. Dodatkowo, model ten otrzymał charakterystyczny, większy zbiornik paliwa o pojemności 15 litrów. Z jednej strony poprawiło to zasięg maszyny podczas długich tras. Z drugiej strony motocykl zyskał znacznie masywniejszy i bardziej nowoczesny wygląd. Równocześnie, inżynierowie skupili się na poprawie smarowania wału korbowego. Bez wątpienia te zmiany uczyniły z RT 175 jedną z najlepszych konstrukcji w swojej klasie.

Wersja VS i schyłek produkcji w Ingolstadt

Ostatnim etapem rozwoju tej legendarnej serii był model RT 175 VS. Przede wszystkim, litera „V” oznaczała tutaj pełne zawieszenie wahaczowe. Oznacza to, że również przednie koło otrzymało nowoczesny system amortyzacji. Warto dodać, że wersja ta posiadała nową obudowę reflektora oraz zmieniony kształt licznika. Niestety, w tym samym czasie rynek motocyklowy w Niemczech zaczął gwałtownie tracić na znaczeniu. Mimo to, maszyna cieszyła się uznaniem aż do końca produkcji. Z tego względu ostatnie egzemplarze sprzedawano jeszcze w 1959 roku pod szyldem Zweirad-Union. Podsumowując, każda z tych wersji stanowi osobny, fascynujący rozdział w dziejach marki.

---

Technologia i innowacje: Silnik „Stachelschwein” i Umkehrspülung

Sercem modelu DKW RT 175 był nowo opracowany, jednocylindrowy silnik dwusuwowy. Jednostka ta posiadała pojemność 174 cm³ i wyróżniała się niezwykłą kulturą pracy. Przede wszystkim, inżynierowie zastosowali w niej słynne przepłukiwanie zwrotne. Dzięki temu silnik oferował płaski przebieg momentu obrotowego w szerokim zakresie obrotów. Warto zauważyć, że konstrukcja ta była tak zwanym „krótkoskokiem”. Oznacza to, że średnica tłoka była większa niż jego skok. Właśnie dlatego jednostka napędowa bardzo chętnie wkręcała się na wyższe obroty. Co ciekawe, te same wymiary cylindra wykorzystano później w modelu RT 350. W rezultacie, DKW zunifikowało produkcję wielu kluczowych podzespołów.

Tajemnica cylindra typu „Jeż” i ochrona termiczna

Najbardziej rozpoznawalną cechą wersji S oraz VS był jednak specyficzny cylinder. Niewątpliwie jego gęsto nacinane żebra chłodzące do dziś budzą podziw kolekcjonerów. Z tego powodu motocykl zyskał w fachowej prasie przydomek „Stachelschwein” (Jeż). Warto dodać, że te liczne nacięcia nie służyły jedynie zwiększeniu powierzchni chłodzącej. Głównie ich zadaniem było zapobieganie niebezpiecznym odkształceniom termicznym metalu. Dzięki temu znacznie ograniczono ryzyko zatarcia tłoka podczas forsownej jazdy. W konsekwencji, motocykl uchodzi za maszynę całkowicie odporną na przegrzewanie. Z jednej strony poprawiło to trwałość silnika. Z drugiej strony stało się to znakiem rozpoznawczym marki na całym świecie.

Kolejnym innowacyjnym rozwiązaniem była pełna obudowa gaźnika. Wewnątrz niej inżynierowie ukryli system tłumienia szumów ssania. Ponadto, cały napęd łańcuchem został zamknięty w szczelnym karkasie. Z tego względu żywotność układu napędowego była znacznie wyższa niż u konkurencji. Równocześnie, motocykl posiadał czterobiegową skrzynię przekładniową w jednym bloku z silnikiem. Bez wątpienia była to konstrukcja zwarta, nowoczesna i bardzo estetyczna. Mimo że był to prosty dwusuw, jego osiągi pozwalały na sprawne podróżowanie.

Sukcesy w sporcie motorowym: Złoto w rajdach terenowych

DKW RT 175 to nie tylko maszyna szosowa, ale również wybitny motocykl rajdowy. Model ten odnosił spektakularne sukcesy w najtrudniejszych próbach terenowych lat 50. Przede wszystkim, warto wspomnieć o dwudniowym rajdzie DMV w marcu 1954 roku. Właśnie wtedy zawodnicy z Ingolstadt, tacy jak Gerhard Bodmer, zdobyli prestiżowe złote plakietki. Co ciekawe, maszyny te startowały w niemal seryjnej specyfikacji. Dzięki temu udowodniły one swoją niezwykłą odporność na trudne warunki polowe. W rezultacie, model RT 175 stał się ulubieńcem prywatnych zawodników startujących w trialu. Należy dodać, że prosta konstrukcja ramy pozwalała na sprawne manewrowanie w błocie.

Triumfy w Alpach i legendarne Six Days

Kolejnym wielkim sukcesem była trzydniowa jazda ADAC w czerwcu 1954 roku. Warto zauważyć, że fabryczny zespół Auto Union okazał się tam jedną z dwóch najlepszych ekip. Prasa branżowa, biorąc pod uwagę te sukcesy, zaczęła rozpisywać się o „małym cudzie” zawieszenia DKW. Z jednej strony eksperci chwalili elastyczność silnika na stromych podjazdach. Natomiast w opiniach o podwoziu najczęściej podkreślano doskonałe wybieranie nierówności przez tylne amortyzatory.Ponadto, motocykl ten świetnie radził sobie podczas morderczych rajdów alpejskich. Z całą pewnością sukcesy te przełożyły się na rekordowe wyniki sprzedaży w salonach. Bez wątpienia klienci ufali, że ich RT 175 przetrwa każdą podróż.

Największym osiągnięciem była jednak 29. Międzynarodowa Sześciodniówka (ISDT). Mimo że ponad jedna trzecia zawodników nie ukończyła trasy, kierowcy DKW dotarli do mety z medalami. W rezultacie, marka ugruntowała swoją pozycję lidera w klasie 175 cm³. Co więcej, zdobyte doświadczenia sportowe inżynierowie szybko przenieśli do seryjnej produkcji. Podsumowując, sportowy rodowód RT 175 stał się fundamentem jego rynkowej potęgi. Niewątpliwie do dziś egzemplarze z tamtych lat są cenione za swój unikalny, rajdowy charakter.

DKW RT 175 VS w służbie Bundeswehry

W połowie lat 50. nowo powstała armia niemiecka potrzebowała niezawodnych środków transportu. Właśnie dlatego wybór padł na sprawdzone konstrukcje z Ingolstadt. Warto zauważyć, że zamówiono aż 6500 egzemplarzy modelu RT 175 VS. Przede wszystkim, motocykle te miały służyć w jednostkach łącznikowych oraz regulacji ruchu. Co ciekawe, wersje wojskowe niemal nie różniły się technicznie od tych cywilnych. Jednakże ich wygląd zewnętrzny był bardzo charakterystyczny. Z jednej strony otrzymały one matowy lakier w kolorze oliwkowym. Z drugiej strony skórzane siedzenia również dopasowano do barw maskujących. Dodatkowo, maszyny te wyposażono w specjalne torby bagażowe oraz osłony gaźnika. Bez wątpienia był to widok budzący respekt na drogach poligonowych.

Służba polowa i zmiana warty w armii

Choć maszyny te świetnie radziły sobie na asfalcie, ich kariera w terenie była dość krótka. Należy pamiętać, że model RT 175 VS był projektowany głównie jako motocykl szosowy. Mimo to, żołnierze chwalili go za lekkość i łatwość obsługi w codziennej służbie. W rezultacie, motocykle te stały się symbolem mobilności pierwszych roczników Bundeswehry. Niestety, po 1960 roku armia zaczęła szukać pojazdów o typowo terenowym profilu. W konsekwencji, miejsce legendarnych „dekawek” zajęły cięższe maszyny marki Maico. Z tego względu wojskowe egzemplarze RT 175 trafiły z czasem na rynek cywilny. Dziś, te oliwkowe wersje są uznawane za jedne z najbardziej poszukiwanych pereł kolekcjonerskich. Podsumowując, wojskowa karta w historii tego modelu dodała mu niezwykłego, surowego charakteru.

---

Dane techniczne i różnice między wersjami

Poniżej przygotowałem zestawienie kluczowych parametrów dla trzech głównych ewolucji modelu. Dzięki temu łatwo sprawdzisz, jak zmieniała się ta maszyna na przestrzeni lat.

Parametr	RT 175 (1953)	RT 175 S (1955)	RT 175 VS (1956)
Silnik	1-cyl, 2-suw	1-cyl, 2-suw	1-cyl, 2-suw
Moc	9.5 KM	9.6 KM	9.6 KM
Zawieszenie przód	Teleskopowe	Teleskopowe	Wahaczowe
Zawieszenie tył	Suwakowe	Wahaczowe	Wahaczowe
Poj. zbiornika	13 litrów	15 litrów	15 litrów
Prędkość max	94 km/h	95 km/h	95 km/h

---

Podsumowanie: Status kolekcjonerski „Małego Cudu”

Dziś DKW RT 175 to bezsprzecznie jeden z najbardziej wdzięcznych motocykli zabytkowych. Przede wszystkim, jego prosta budowa pozwala na samodzielną renowację w domowym garażu. Równocześnie, maszyna ta oferuje niesamowitą frajdę z jazdy podczas lokalnych zlotów. Warto dodać, że ceny dobrze zachowanych egzemplarzy stale rosną. Właśnie dlatego warto zainwestować w ten model już teraz. Niewątpliwie każda podróż tym klasykiem to powrót do złotych lat europejskiej motoryzacji. Podsumowując, RT 175 to idealne połączenie niemieckiej jakości, historii i ponadczasowego stylu.